صحن سقاخانهی عتیق

قدیمیترین عکس حرم مطهر امام رضا (ع) شامل نهر خیابان، صحن سقاخانهی عتیق متعلق به دوران قاجاریان؛ عکس از آنتونیو جیانوزی

قدیمیترین عکس حرم مطهر امام رضا (ع) شامل نهر خیابان، صحن سقاخانهی عتیق متعلق به دوران قاجاریان؛ عکس از آنتونیو جیانوزی
علی بن موسی بن جعفر (ع) معروف به امام رضا (هشتمین امام ما شیعیان است. مادر امام رضا(ع) کنیزی پاک و پرهیزگار به نام نجمه و پدرش امام هفتم ما امام کاظم (ع ) بودند. امام رضا جایگاه والایی نزد ما ایرانیان دارد چرا که مرقد مطهر ایشان در مشهد مقدس است و حضور آن حضرت سرزمین ما را متبرک نموده است. علی ابن موسی الرضا(ع) القاب متفاوتی دارند که از بین آن ها بسیاری از افراد ایشان را با نام ضامن آهو می شناسند. برخی از محققان این لقب را برگرفته از داستان های گوناگونی می دانند که در کتب تاریخی نقل شده است. با مطالعه این بخش در می یابید که چرا به امام رضا ضامن آهو می گویند.
در بین ما ایرانیان داستانی درباره ضمانت آهو توسط امام رضا مشهور است که این داستان چنین است:
روزی امام رضا(ع)، صیادی را در بیابان می بیند که آهویی را دنبال می کند. آهو به امام پناه می برد و امام برای آزادی آهو حاضر می شود مبلغی را به آن شکارچی بپردازد اما صیاد نمی پذیرد. آهو به امام می گوید من دو بچه شیرخوار دارم که چشم انتظار و گرسنه اند، شما ضمانت مرا بکنید تا بروم و آنها را شیر دهم و برگردم. امام نزد صیاد ضمانت آهو را می کند و آهو به سرعت رفته و برمی گردد، زمانی که شکارچی وفای به عهد آهو را می بیند و در می یابد ضامن آهو، امام(ع) است، منقلب می شود و آهو را آزاد می کند. (میرآقایی، ضامن آهو و تجلی آن در شعر فارسی)
ماجرای ضمانت برای آهو در سفر امام رضا از مدینه به مرو و در مکانی در حد فاصل سمنان – دامغان روی داده است که با نام آهوان شناخته می شود. داستان ضامن شدن امام رضا(ع) برای آهو به آن شکلی که در بین مردم و برخی آثارِ متأخر آمده، در منابع روایی وجود ندارد. (برجی، مدخل «آهو»، دانشنامه امام رضا، ج1، ص202-205 )
روایت هایی درباره پناهنده شدن آهو به حرم امام رضا(ع) در برخی کتب ذکر شده که عبارتند از:
حاکم رازی صاحب ابوجعفر عتبی می گوید:ابوجعفر مرا به جهت کاری به سوی ابو منصور بن عبدالرزاق فرستاد. هنگامی که روز پنج شنبه شد، از او خواستم که به زیارت قبر مطهرامام رضا(ع) بروم. ابومنصور به من گفت:می خواهی معجزه ای از صاحب این قبر برایت بگویم؟ من در ایام جوانی، دشمن صاحب این قبر بودم و همواره به زوّار و کسانی که به زیارت آن حضرت می آمدند، ظلم می کردم و اموال آنان را به غارت می بردم. روزی برای صید بیرون رفتم. آهویی را دیدم. سگ شکاری را روانه کردم تا آن را صید کند. آن را دنبال کرد تا به دیوار قبر رسید. سگ شکاری، دیگر جلوتر نرفت. دوباره آهو به طرف دیگر فرار کرد. سگ شکاری آن را دنبال کرد. دوباره آهو به آن دیوار پناهنده شد و وقتی پناهنده شد، سگ جلوتر نرفت. همینطور چندنوبت این عمل تکرار شد تا بالاخره آهو به داخل یکی از اتاق های قبر امام رضا(ع) پناهنده شد. من وارد صحن و چهار دیواره ای که قبر امام رضا وسط آن قرار داشت شدم.
از ابونصر مقری سؤال کردم:آهویی که به اینجا وارد شد، کجا رفت؟ گفت:من آن را ندیدم. خودم وارد آن جا شدم. جای پا و آثار آهو را در آن جا دیدم، اما آهو را نیافتم. بعد از دیدن این واقعه نذر کردم هرگز متعرّض زوّار این قبر نشوم، بلکه آنان را کمک کنم. هرگاه مشکلی برایم پیش می آمد، متوسل به این قبر می شدم و به حاجتم می رسیدم. از خدا خواستم که پسری به من عطا کند، خداوند به برکت صاحب این قبر به من عطا کرد. دوباره از خدا پسری خواستم، که حاجتم روا شد. (بحارالانوار, ج 49 ص 333 به نقل از عیون اخبارالرضا7 ج 2 ص 285 )
پسری بود که ناخوشی دق داشت و اطبای آن عصر، چاره ی آن ناخوشی را به تفرج و صید نمودن دیده بودند. روزی آن پسر که سلطان زاده بود به عقب آهویی است راند و آهو به طرف بقعه ی مطهر رفت. اسب های ایشان جرأت دخول در آن مکان شریف انداخت و دوای درد خود را خواست؛ وی شفا یافت. او عریضه به والد خودش نوشت و سلطان سنجر بعد از وصول نامه دستور داد آن بنا را تعمیر کنند. (مجلسی، بحارالانوار، ج48، ص328)
شبیه داستانی که درباره ضمانت آهو توسط امام رضا مشهور است، در باب معجزات پیامبر گرامی و امام سجاد نقل شده است:
نقل است که روزی پیامبر گرامی در صحرایی راه می رفت، ناگاه شنیدند که منادی ندا می دهد یا رسول الله، پیامبر نظر کرد و آهویی را دید که بسته اند، آهو گفت این اعرابی من را شکار کرده است و من دو طفل در این کوه دارم، مرا رها کن که بروم و آن ها را شیر دهم و برگردم. پیامبر او را رها کرد و رفت و فرزندان خود را شیر داد و بازگشت، چون اعرابی این صحنه را مشاهده کرد، آهو را آزاد کرد و مسلمان شد. ( الخرائج ج1 ص37 )
ابن شهر آشوب روایت می کند:
« آن آهو را یهودی شکار کرده بود، آهو چون به نزد فرزندان خود رفت و قصه خود را برایشان گفت، آنها گفتند رسول خدا ضامن تو شده است و منتظر است، ما شیر نمی خوریم تا به خدمت آن حضرت برویم، آنها به نزد پیامبر آمدند و دو بچه آهو صورت های خود را به پای پیامبر می مالیدند، پس یهودی گریست و مسلمان شد و گفت آهو را رها کردم ... . ( مناقب ابن شهر آشوب ج1 ص132 )
شبیه این جریان در مورد امام سجاد علیه السلام نیز نقل شده است. ( کشف الغمه ج2 ص321 )
سخن آخر :
با توجه به روایاتی که بیان شد، در می یابیم لقب ضامن آهو که در میان توده مردم به امام هشتم نسبت داده شده برگرفته از داستان های گوناگونی است که در کتب تاریخی نقل شده است.
بخش از دین و مذهب نمنا
مرکزپیوند آسمانی آستان مقدس در جوار حرم ملکوتی حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها
تلاش دارد با ارائه خدمت به جوانان برای انجام ازدواج آسان ………

لطفا قبل از شروع فرایند ثبت نام نسبت به آمادهسازی تصویر مدارک ذیل برای بارگزاری در سایت اقدام نمایید.
۱. تصویر برگه جواب آزمایشگاه.
۲. تصویر فرم تکمیل شده رزرو نوبت( موجود در انتهای سایت )، همچنین میتوانید از طریق مراجعه به یکی از دفاتر ازدواج فرم مذکور را تهیه بفرمایید.
۳. تصویر صفحه دوم شناسنامه زوجین.
۴. تصویر طلاق نامه یا گواهی فوت همسر (در صورت ازدواج دوم عروس.
نکات مهم وقابل توجه:
۱. کارت بانکی دارای رمز پویا برای پرداخت اینترنتی آماده نمایید.
۲. هزینه اتاق عقد «۱۰۰ هزار تومان» است که در زمان ثبت نام بهصورت آنلاین دریافت میشود.
۳. در صورت کنسل شدن زمان عقد امکان عودت وجه پرداختی مقدور نیست.
۴. درصورت درخواست عاقد، امکان هماهنگی توسط مسئول اتاق عقد وجود دارد، لذا مبلغ حق الزحمه عاقد ۱۰۰.۰۰۰ تومان (صدهزار تومان) است که در روز عقد بهصورت نقدی دریافت میگردد.
۵. پس از تکمیل اطلاعات در سامانه ثبت نام اتاق عقد پیامکی از شماره ۳۰۰۰۱۱۲۲ مبنی بر ثبت و رزرو زمان عقد برای شما سروران عزیز ارسال خواهد شد.
۶. لازم به ذکر است « شرایط اتاق عقد» را با دقت مطالعه و در زمان ثبت نام آن را تایید فرمایید.
۷. ظرفیت همراهان ۱۵ نفر است و از ورود افراد بیشتر جلوگیری بهعمل میآید.




تماس با مرکز پیوند آسمانی

۱. پذیرش قوانین اتاق عقد و شرایط ضمن عقد
۲. انتخاب روز و ساعت برگزاری عقد
۳. تکمیل اطلاعات داماد
۴. تکمیل اطلاعات عروس
۵. بارگزاری مدارک
۶. اتصال به درگاه بانکی و پرداخت آنلاین
۷. دریافت پیامک تایید.
مرکز
تلفن تماس با اتاق پیوند آسمانی (اتاق عقد): ۰۲۵۳۷۱۷۵۴۰۴
امام رضا (ع) هشتمین اختر تابناک آسمان امامت است که بعد از پدر بزرگوارشان حضرت امام موسی کاظم (ع) به امامت رسیدند. ایشان در شهر مدینه متولد و در دیار طوس توسط مامون عباسی به شهادت رسید.
یکی از القاب امام هشتم ما عالم آل محمد(ص) بود، زیرا ایشان دانشمند و اهل علم و شخصیت و دارای هوش و ذکاوت محسوب می شدند، از ایشان سخن های ارزشمندی به جا مانده است که برخی از احادیث امام رضا (ع) را در این بخش از دین و مذهب نمناک آورده ایم.
امام رضا (ع) می فرماید:
رَحِمَ اللّه ُ عَبْدا اَحیا اَمْرَنا … یَتَعَلَّمُ عُلومَنا وَ یُعَلِّمُهَا النّاسَ، فَاِنَّ النّاسَلَوْ عَلِموا مَحاسِنَ کَلامِنا لاَتَّبَعونا
رحمت خدا بر بنده ای که امر ما را زنده کند، دانش های ما را فرا گیرد و به مردم بیاموزد. اگر مردم زیبایی های سخنان ما را می دانستند از ما پیروی می کردند.(معانی الأخبار، ص 180، ح 1)
مدینه از چه این سان بی قراری
تو هم از داغ زهرا عزاداری
مدینه دیده ای جز زینب من
کند یک چار ساله خانه داری
شهادت حضرت فاطمه«س» تسلیت باد

امام رضا (ع) در سال 148 هجری قمری متولد شد، در زمان زندگی این امام بزرگوار خلفای عباسی حکومت داشتند و از آنجایی که با شورش شیعیان مواجه شده بودند تصمیم می گیرند امام را وارد ماجرا کنند و به کمک وی شیعیان را آرام کنند، از این رو مامون امام را ولیعهد معرفی کرد و بعد از این که متوجه شد امام (ع) کاری را بر علیه مصلحت شیعیان و خلاف دین انجام نمی دهند ایشان را مسموم کرده و به شهادت رساندند؛ گفته شده در منطقه سناباد در استان خراسان باغی ییلاقی وجود داشته که افراد مهم حکومتی در آن زندگی می کردند و زمانی که امام رضا (ع) به شهادت رسیدند در این باغ و بالای سر هارون الرشید پدر مامون دفن شدند و از آن پس روستای سناباد به مشهد یعنی محل شهادت تغییر نام پیدا کرد و کم کم به مشهد امروزی تبدیل شد.
حرم امام رضا از زمان سامانیان بنا شد و در طول تاریخ مورد تخریب قرار گرفت و سپس دوباره در زمان غزنویان به دست محمد غزنوی دوباره بنا شد و ساخت نقارخانه نیز به همین زمان نسبت داده می شود؛ بعد از آن در دوره های سلجوقیان و خوارزمشاهیان تعمیرات و بازسازی هایی در آن انجام شد اما در زمان حمله مغول خسارت های زیادی به آن وارد شد که البته در زمان حکومت صفویان زمانی که مذهب شیعه به رسمیت شناخته شد، بنای حرم به طور کامل بازسازی شد و بعد از آن حکومت های وقت حرم را گسترش داده و هر کدام بناهایی از آن را مرمت و صحن های آن را تکمیل کردند؛ در نهایت امروزه مساحت حرم امام رضا (ع) از باغی ییلاقی در مشهد قدیم یا سناباد به حرمی با وسعت یک میلیون متر مربع رسیده است که علاوه بر مرقد امام بزرگوار بناهایی ارزشمند از دوره های تاریخی مختلف در آن دیده می شود.
آرامگاه امام رضا علیهالسلام امام هشتم شیعیان در قرن چهارم به دستور پادشاه غزنوی تخریب شد. طی این اتفاق سقف و دیوارههای بنا به طور کامل فروریخته شد و مردم از زیارت آن منع گشتند. آرامگاه به دست پسر پادشاه غزنوی تعمیر و بازسازی شد. گفته میشود سلطان محمود غزنوی یک شب پیامبر اکرم سلاماللهعلیها را در خواب میبیند که به آن گنبد تخریب شده اشاره میکند و میپرسد تا کی چنین خواهد بود و به همین دلیل معماری به طوس فرستاد تا بنا را بازسازی نماید.
در زمان صفویان مشهد در مورد یورش ازبکها قرار گرفت. در واقع گفته میشود در آن زمان شهر مشهد دو بار مورد تهاجم قرار گرفت که بار اول عبدالله خان ازبک دستور قتلعام مردم مشهد را صادر کرد و به قدری در این کار زیادهروی نمود که در صحنهای حرم خون داری شد. در سال بعد عبدالمومن خان ازبک به مشهد حمله کرد و با ورود به صحن حرم امام رضا علیهالسلام مردمی را که به حرم پناه برده بودند را به قتل رساند. عبدالمومن خان ازبک دستور تاراج گنجینههای آستان مقدس رضوی را داد و همچنین بخشی از حرم را ویران نمود.
شاه عباس به همراه افرادی از هنرمندان و معماران آن دوران که شیخ بهایی نیز جزء آنها بود به شهر مشهد آمد و اقدام به بازسازی حرم مطهر امام رضا کردند. در آن زمان بود که توسعه صحن عتیق و احداث ایوان شمالی و ایوانهای شرقی و غربی و همچنین رواق توحید خانه و گنبد اللهوردیخان انجام شد و به دستور وی استفاده از لقب مشهدی برای زائران رواج پیدا کرد.

زمینلرزه زیادی در مشهد اتفاق افتاد؛ ولی مهمترین و قویترین زمین لرزه آن در ۱۵ ربیع الثانی سال ۱۸۰۴ قمری رخ داد که دو سوم از مشهد را تخریب کرد و ۴ هزار نفر کشته به جای گذاشت. مرقد امام رضا علیه السلام و گنبد مسجد گوهرشاد و مدارس پریزاد و دودر و بالا سر و پایین پا نیز دچار آسیب جدی شدند و خسارتهای زیادی را متحمل گشتند. این خسارتها در زمان شاه سلیمان صفوی بازسازی شد.
حرم امام رضا علیه السلام در دوران پادشاهان قاجار نیز دو بار مورد تهاجم قرار گرفت. بار اول در سال ۱۲۶۰ قمری توسط محمد حسن خان سالار فرزند اللهیار خان آصف الدوله انجام شد. وی تمامی طلاهای حرم را جمعآوری نمود و به نام خود سکه زد.
بار دوم در محرم ۱۳۳۰ قمری حرم مطهر امام رضا علیه السلام توسط روسها به توپ بسته شد در این اتفاق سربازان روس مردم را که در مخالفت با هرج و مرجهای مخالفان مشروطه به صحن امام رضا تحصن کرده بودند را به گلوله بستند. گنبد مطهر امام رضا علیه السلام از ۱۸ نقطه مورد اصابت گلوله قرار گرفت و بعد از آن دو ساعت بمباران بارگاه مطهر رضوی توسط نظامیان سواره و پیاده انجام شد.
در این اتفاق نظامیان وارد صحن مقدس شدند و مردم را تیرباران نمودند تا در نهایت تولیت آستان قدس رضوی با بلند کردن پرچم سفید از روس هاامان خواست. گفته میشود روسها در مدت چهار روز نفایس و گنجینههای زیادی از حرم را به تاراج بردند در آن زمان سلطان حسین میرزاامیرالدوله استاندار خراسان در سال ۱۳۳۱ بود که اقدام به مرمت حرم کرد. محل برخورد گلولهها در ایوان طلای صحن عتیق به همان صورت حفظ شده است.

اتفاق بعدی واقعه مسجد گوهرشاد است که به دستور رضاخان انجام شد. این واقعه در سال ۱۳۱۴ و پس از اعتراض مردم به قانون کشف حجاب و بست نشینی آنها در مسجد گوهرشاد رخ داد. در تیر ۱۳۱۴ حکومتی برای پراکنده نمودن مردم از مسجد گوهرشاد گرد آمدند و مردم را به گلوله بستند که این اتفاق منجر به کشته و زخمی شدن عده بسیاری از مردم شد. واقعه ناگوار برای حرم مطهر امام رضا در روز ۲۹ آبان سال ۱۳۵۷ رخ داد مصلح رژیم پهلوی به صحن انقلاب بود در این واقعه مردم معترض به گلوله بسته شدند.
در ۳۰ خرداد ۱۳۷۳ مصادف با عاشورای حسینی اتفاق دیگری و حرم مطهر امام رضا رخ داد. در این تاریخ بسیاری از زائرین و همچنین دستگاههای مختلف عزاداران امام حسین در حال نوحه خوانی و عزاداری در حرم امام رضا علیه السلام بودند که در ساعت ۱۴ و ۲۶ دقیقه بعد از ظهر یک صدای بسیار بلند و مهیب اتفاق افتاد صدای مهیب به دلیل انفجار بمبی قوی در کنار ستون بالاسر مبارک در مجاورت ضریح مقدس بود. انفجار به قدری زیاد بود که تمامی شیشهها فرو ریخت و ۲۷ نفر از زائرین به شهادت رسیدند. گفته میشود در این واقعه ۲۹۰ نفر مجروح شدند.
رتبه های خدمتی خادمان امام رضا علیه السلام به شکل زیر می باشد و موارد ۱ تا ۳ مربوط به خادمین غیر رسمی می باشد که با افزایش سنوات و امتیاز خدمتی از رتبه خادمیار به خادم افتخاری ارتقا می یابند.
علاوه بر خدمه، کارکنان رسمی آستان قدس و نیروهای خدماتی در مجموعه حرم مشغول به کار هستند.

به امر رب خود لبیک گوییم
به همراه ملائک جمله گوییم
سلام و رحمت حق بر محمد
اللهم صل علی محمد
ولادت حضرت محمد (ص) بر شما مبارک

امام رضا (ع) توسط مأمون عباسی و به وسیله سم، مسموم شدند و در 30 صفر سال 203 قمری به شهادت رسیدند.
با اوجگیری تمایلات مردم به امام هشتم شیعیان جهان (ع)، مامون خلیفه عباسی با دسیسه چینی در روز 30 صفر سال 203 هجری قمری ایشان را مسموم و شهید کردند.
در مورد چگونگی شهادت امام رضا (ع)، دو روایت آمده است:
آب انار مسموم
عبد اللَّه بن بشیر نقل میکند: مأمون به من دستور داد تا ناخنهایم را بیش از حد معمول بلند کنم و در این مورد به کسی هم چیزی نگویم. من نیز چنان کردم. روزی مرا خواست و چیزى شبیه به تمر هندى به من داد و گفت: «این را با دو دست خود خوب بمال و ورز بده»، من نیز چنان کردم. سپس برخاست و مرا تنها گذاشت و نزد حضرت رضا (علیه السّلام) رفت و گفت: «حال شما چگونه است؟»، فرمود: «امیدوارم امروز بهتر شوم»، مأمون گفت: «من نیز بحمداللَّه امروز خوبم»، سپس مامون پرسید: «آیا امروز پرستاران و خدمتگزاران خدمت شما رسیده اند؟» حضرت فرمود: «نه»، مأمون قیافهای خشمناک به خود گرفت و بر سر خادمان خود فریاد زد.
مأمون سپس گفت: «همین الآن آب انار را بگیر و بخور که براى رفع این بیمارى چارهای جز خوردن آن نیست»، عبداللَّه بن بشیر میگوید: مأمون به من گفت: «براى ما انار بیاور»، من هم آوردم، بعد مأمون رو کرد به من و گفت: «با دست خود آن را فشار بده و آبش را بگیر» من هم این کار را کردم، و مأمون آن آب انار را با دست خود به حضرت رضا (علیه السلام) خورانید و همان باعث شهادت حضرتش شد. ایشان پس از نوشیدن آن آب انار مسمومی که مأمون به او نوشانید دو روز بیشتر زنده نبودند.
انگور آغشته به سَمّ
از محمد بن جَهْم نقل شده که امام رضا (علیه السلام) به انگور علاقهمند بود. زمانی که مأمون قصد قتل او را کرد، مقدارى انگور براى آن حضرت تهیه کردند و چند روز با سوزنهاى زهر آلود که به کاریترین زهرها آلوده شده بودند حبههای آن را آلوده به سمّ کردند. آنگاه آنها را حضور امام رضا (علیه السلام) آوردند. حضرت رضا (علیه السلام) پس از تناول انگور زهر آلود رنجور شده و بدین وسیله به شهادت رسید.
اباصلت هروی میگوید: وقتی مأمون از محضر امام (علیه السلام) خارج شد من داخل شدم. همین که حضرت مرا دید به من فرمود: «یَا أَبَا الصَّلْتِ قَدْ فَعَلُوهَا»، اباصلت! بالاخره کارخودشان را کردند. اباصلت در ادامه میگوید: «بعد از این جمله شنیدم که حضرت شروع به حمد و ستایش الهی کرد».
علت شهادت امام رضا (ع) توسط مأمون
شهید مطهری درباره علت شهادت امام رضا (ع) به دست مأمون مینویسد: «قرائن نشان میدهد که امام رضا (ع) را مسموم کردند و یک علت اساسی همان قیام بنی العباس در بغداد (بر علیه مأمون) بود، مأمون در حالی حضرت رضا (ع) را مسموم کرد که از خراسان به طرف بغداد میرفت و مرتب اوضاع بغداد را به او گزارش میدادند، به او گزارش دادند که بغداد قیام کرده. او دید که حضرت رضا(ع) را نمیتواند عزل کند و اگر با این وضع آشفته بخواهد وارد بغداد شود بسیار مشکل است، برای اینکه زمینه رفتن آنجا را فراهم کند و به بنی عباس بگوید کار تمام شد، حضرت را مسموم کرد و آن علت اساسی که میگویند و قابل قبول هم هست و با تاریخ وفق دارد، همین جهت است»
زیارتگاه امامزاده حسین بن موسی کاظم (ع)
امامزاده حسین بن موسی کاظم از فرزندان موسی کاظم و از برادران علی بن موسی الرضا است و آرامگاه وی هم اکنون در طبس، داخل شهر واقع شده است. این امامزاده به دلیل قرار گرفتن در مسیر جاده یزد، مشهد و برخورداری از حمایت های آستان قدس رضوی (ع) رونق بسیار یافته و مکان زیارتی و سیاحتی با شکوهی به شمار می رود.
تاریخچه مقبره امامزاده حسین بن موسى الکاظم(ع)
از این بقعه و حال و روز آن قبل از قرن پنجم شواهدی در دست نیست و برخی اسناد بناى اولیه مزار این بزرگوار را قرن پنجم هجری عنوان میکنند. گفته می شود در آن زمان آرامگاهى با شکوه به همراه اماکن و اتاق های متعدد برای فرزند موسى بن جعفر (ع) ساخته شد تا زائران از بودن در آنجا لذت ببرند.
در دوره ایلخانان مغول، به ویژه در عهد غازان الجایتو و دوره جانشینان تیمور، آستان مقدس امامزادگان در نقاط مختلف ایران تجدید بنا شدند و جلوهای خاص به خود گرفتند. در این زمان زیر نظر امیر حسن خان شیبانى ساختمان هایى از جمله آب انبار به بقعه حسین بن موسى الکاظم (ع) اضافه و صحن ها و رواق هایی با خشت و گل در کنار بقعه ساخته شد. گنبد اصلى مورد مرمت قرار گرفت و موقوفاتى نیز براى تامین مخارج و هزینه هاى آن معین شد که هنوز هم وقفنامه هاى مربوط به آن موجود است.
پس از صفویه و در قرن سیزدهم نیز این مقبره مورد مرمت قرار گرفت. کتیبه ای که حدود سال ۴۹۴ هجری قمری یعنى اواخر قرن پنجم هجرى را بیان می کرد، امروزه هم وجود دارد. سال ۱۲۰۵ نیز به عنوان زمان احداث و تعمیر بنا ذکر شده است.
ویرانی مقبره امامزاده حسین بن موسى الکاظم(ع) پس از زلزله
مقبره امامزاده حسین بن موسى الکاظم(ع) توسعه یافته بود، اما متأسفانه در زلزله ویرانگر طبس در سال ۱۳۵۷ شمسى این بنا به کلّى ویران شد.
بازسازی مقبره امامزاده حسین بن موسى الکاظم(ع)
پس از زلزله ویرانگر طبس، قسمت اعظم بنای امامزاده از بین رفته بود و بازسازى بقعه و اماکن جوار آن نیاز به هزینهاى سنگین داشت. پس از آن آستان قدس رضوی، اقدام به بازسازى آن بقعه مبارکه و رواقهاى اطراف کرد و به سبکى بسیار عالى، بنایى کاملاً مطلوب و درخور شأن این امامزاده احداث کرد.
براین اساس آستان قدس رضوی در سال 1363 بازسازی مرقد مطهر حضرت حسین بن موسی الکاظم(ع) را به انجام رساند و بنای جدید ساخته شده به متولیان وقت آن تحویل داده شد. همچنین در سال 1367 آرامگاه شهید مدرس به مساحت سههزار مترمربع با 1250 مترمربع زیر بنا احداث شد. پس از آن طی حکمی از سوی مقام معظم رهبری، تولیت این استان و آرامگاه شهید مدرس به آیتالله واعظ طبسی(ره) تفویض شد.
قسمتهای محتلف بارگاه امامزاده حسین بن موسى الکاظم(ع)
حرم:
در کنار در ورودى حرم، ابیاتی به خط زیباى حبیب الله فضائلى به چشم می خورد. حرم امامزاده حسین بن موسی (علیه السلام) مربع شکل است و حدود ۱۲۰ متر مربع مساحت دارد. ازاره (سنگهای نصب شده در اطراف بنا و پای دیوار) این قسمت از سنگ مرمر سبز یشمی است و از کف حرم تا ارتفاع ۱/۳۷ متر ادامه دارد. پس از ازاره تا سقف به مساحت ۶۰۰ متر مربع آینه کاری است که این میزان به همراه آینه کاری های سایر قسمت ها به حدود ۴۰۶۰ متر مربع آینه کاری می رسد. در میان اضلاع حرم، هشت ترنج بزرگ دیده می شود که به صورت گچ کاری است و زمینه آبی دارد. سوره های کوچک قرآن با خط و طراحی زیبا در آنها نقش بسته است. حرم چهار در ورودی در چهار طرف دارد که از چوب گردو ساخته شده اند و به رواق ها نیز مرتبط هستند. علاوه بر این درها تعداد ۲۴ درِ چوبی دیگر نیز در محل ورود به دیگر نقاط بقعه به چشم می خورد.
ضریح:
هسته اصلى بنای کنونی آستان مقدس حسین بن موسی الکاظم (ع) است و مانند همه آرامگاه ها، اتاقی مربع با پوشش گنبدی است. مرقد امامزاده در زیر گنبد قرار گرفته و ضریحی بر روی آن نصب شده است. تاریخ ساخت این ضریح به سال ۱۴۰۵ هجری قمری باز می گردد. چهار گلدان طلایی در بالای هر زاویه (گوشه) ضریح قرار دارد. اطراف ضریح، مشبک و نقره کاری و طلاکاری شده است و در بالای هر گوشه آن گلدانی طلایی دیده می شود. در وسط ضلع غربی آن نیز دری به چشم می خورد که مزین به گل و بوته روکش نقره است. سنگ قبرى از سنگ مرمر به ابعاد ۲۶۷ در ۱۱۶ سانتی متر با حدود یک متر ارتفاع در میان این ضریح قرار دارد. این سنگ قبر با مخمل سبز پوشیده شده است. رواق هایى نیز در پیرامون ضریح وجود دارند که با ایوان هایى با سردرهاى بلند از صحن مزار جدا می شوند.
رواق ها:
هشت رواق مربع شکل دور حرم قرار گرفته اند.
صحن:
گنبد و گلدسته ها:
گنبد امامزاده بسیار زیباست و نمای بیرونی آن از کاشی معرق است. ارتفاع گنبد از داخل حرم ۱۲ متر و از بیرون ۲۵ متر است و اندازه قطر دور گنبد نیز به ۴۲ متر می رسد. در ۴ گوشه صحن امامزاده چهار گلدسته خودنمایی می کند که در واقع برج ساعت هستند و زمان را نشان می دهند. این برج ها با ارتفاع ۴۰ متر و قطر ۱۱ متر و ۹۰ پله و معرق کاری تماشایی جلوه ای خاص به آرامگاه بخشیده اند.
سقاخانه و برج های نور:
دو سقاخانه با زیربنای ۱۳۵ متر مربع و ارتفاع ۹ متر در مجموعه وجود دارد که گنبد فیروزه ای با کاشی های معرق و سنگ های زیبای گرانیتی دارند. تعداد شصت برج نور با ارتفاع متفاوت در امامزاده تعبیه شده است که روشنایی مورد نیاز بارگاه را تامین می کنند.
گلزار شهدا و آرامگاه بزرگان طبس:
بخشی از محوطه امامزاده و قسمت هایی از فضای درونی بنای آن به مقبره شهدای دفاع مقدس اختصاص داده شده است.
زائرسرا و امکانات رفاهی آستان مبارک حضرت حسین بن موسی الکاظم (ع)
زائرسرای آستان مبارک حضرت حسین بن موسی الکاظم (ع) طبس در جوار حرم مطهر ایشان قرار دارد و در مسیر زیارت امام رضا (ع) میزبان خیل عظیمی از زائران و شهروندان کشور است. در این امام زاده، تسهیلات اقامتی از قبیل واحدهای اقامتی با تجهیزات کامل برای استراحت، باغ رضوان با چشماندازی قابل تحسین، آشپزخانههای عمومی با تجهیزات کامل آشپزی، دو باب سقاخانه دارای آب سرد و شیرین، فروشگاههای محصولات فرهنگی و مواد غذایی، دارالشفاء و پاسگاه انتظامی حرم، گرمابه رضوان، پارک بازی کودکان، پارکینگهای وسائل نقلیه سبک و سنگین، سرویسهای بهداشتی و فضای سبز زیبا برای زائران فراهم است.

سقاخانه در سال 1352
قدیمیترین عکس حرم مطهر امام رضا (ع)
شامل نهر خیابان، صحن سقاخانهی عتیق متعلق به دوران قاجاریان؛ عکس از آنتونیو جیانوزی
به استناد بعضی از روایات و منابع معتبر تاریخ اسلام، عبدالسلام بن صالح بن سلیمان ایوب بن میسره مشهور به «خواجه اباصلت هروی» از دانشمندان، محدثین، متکلمین و راویان به نام عصر خود بوده که به نقل از مجالسالمؤمنین ولادت وی حدود ۱۶۰ه.ق یا نیمه دوم سده دوم هجری در مدینه روی داده و بدین سبب که اجدادش از هرات بودهاند به «اباصلت هروی» معروف گردیده است. وی پس از ورود امام رضا(ع) به خراسان به این ناحیه آمد و در سفر و حضر ملازم و همراه حضرت علی بن موسی الرضا (ع) و راوی صریح چگونگی شهادت آن حضرت به دست مأمون عباسی بود. وی با توجه به رخدادهای سیاسی دوران عباسیان تا هنگام وفاتش به دور از انظار زندگی میکرد. بنا به قول سمعانی اباصلت در سال ۲۳۲ق و بنابر نقل «خطیب بغدادی» در تاریخ بغداد و «ابن تغری بردی» در آخر شوال ۲۳۶ه.ق در زمان حکومت طاهر بن عبد الله بن طاهر در خراسان، دار فانی را وداع گفت.
بنای پیشین آرامگاه گویا بقعهای نیمه مخروبه بوده که مقارن با گسترش شهر مشهد و به همت کربلایی محمد علی درویش از عرفای سده هشتم هجری به صورت یک بنای چهارضلعی و گنبدی بر فراز آن تجدید بنا گردید و در حدود سالهای ۱۳۱۰ و ۱۳۵۲ش مرمتها و الحاقاتی در آن صورت گرفت. همچنین در سالهای اخیر بنای آرامگاه با زیر بنای ۹۲۰ مترمربع با شیوه جدید بازسازی شده و نمای ضریح هشت ضلعی بقعه متبرکه این بنا امام هشتم(ع) ساخته شده است و پیرامون آن نیز تسهیلاتی را از جمله خدمات رفاهی، رستوران، چایخانه، بخش اداری، تجاری و پارکینگ برای زائرین فراهم آوردهاند.
آدرس: فاصله ۱۰ کیلومتری شرق شهر مشهد در حاشیه جاده فریمان – مشهد قرار دارد.
روستای گلستان واقع در ۴ کیلومتری شهر طرقبه (مسیر مشهد به طرقبه)، علاوه بر جاذبههای طبیعی و ییلاقی دارای جایگاه مذهبی بوده و آستان متبرکه امامزادگان سید ناصر و سید یاسر (علیهما السلام) در ابتدای ورودی به این روستای زیبا قرار دارد. بنا بر متون کهن از جمله کنزالانساب به قلم سید مرتضی، این امام زادگان از برادران بلاواسطه امام رضا(ع) میباشند. یادگارهایی از سلاله پاک رسولالله (ص) که پس از عزیمت آن امام همام به خراسان به همراه انصار و برادران خود به این سرزمین به ویژه توس هجرت نمودند. این مکان مقدس جایگاهی است که نسیم ولایت و امامت روح عاشقان را نوازش میدهد و زبانها به بیان عشق و ارادت امامزادگان به نجوا در میآ ید و در زمره مکانهایی است که به سبب خاکسپاری اولیاء خدا، به آن بزرگواران انتساب یافته و همواره از مزیتهای معنوی و ارزشهای خاص برخوردار میباشد.به درستی روشن نیست اولین بنای بقعه بر مزار امامزادگان سید یاسر و سید ناصر (علیهما السلام) در چه زمانی و در کدام دوران اسلامی بنیان شده است. گویا تا سال ۱۳۴۲ش محل مزار منحصر به بقعهای گلین بوده که به همت خیرین به تدریج متحول گردید و اکنون این آستان متبرکه مشتمل بر بنایی جدید الاحداث با نمای امروزی آراسته به کاشیهای معرق است که در میان فضای داخلی دو ضریح فلزی بسیار زیبا بر روی مضجع شریف امامزادگان نصب گردیده است. اخیراً این مکان با افزایش فضاهای گوناگون توسعه و گسترش بسیاری یافته است. این مکان در حال حاضر علاوه بر زائرین ایرانی، پذیرای مسافران از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس بوده و یکی از اماکن زیارتی – مذهبی مهم شهر مشهد به شمار میآید.
آدرس: مشهد، کیلومتر ۴ جاده مشهد به طرقبه، ابتدای ورودی روستای گلستان، آستان متبرکه امامزادگان یاسر و ناصر (ع)